Αμερικανικό αντιτορπιλικό κατέρριψε διηπειρωτικό πύραυλο σε ιστορική δοκιμή

Αντιτορπιλικό του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού κατέρριψε διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ICBM) ο οποίος στόχευε μια έκταση ωκεανού στα ανοιχτά των νησιών της Χαβάης, σε μια ιστορικής σημασίας δοκιμή.

Όπως αναφέρει το Popular Mechanics, ο πύραυλος SM-3 Block IIA έπληξε μια υποτιθέμενη κεφαλή ICBM που είχε εκτοξευτή από την ατόλη Κβατζαλέιν στα νησιά Μάρσαλ. Το Πεντάγωνο λέει πως η δοκιμή απέδειξε τη χρησιμότητα του πυραύλου αναχαίτισης στην αντιμετώπιση επιθέσεων με ICBM- κάτι που θα μπορούσε να επιφέρει κινήσεις από την Κίνα, όπως η αύξηση του οπλοστασίου της με πυραύλους με πυρηνικές κεφαλές.

Η δοκιμή έλαβε χώρα στις 16 Νοεμβρίου και ο πύραυλος, ο οποίος είχε σχεδιαστεί να αναπαραστήσει έναν ICBM, φέροντας ψεύτικη κεφαλή, εκτοξεύτηκε από το Ronald Reagan Ballistic Missile Defense Test Site), στοχεύοντας μια άδεια έκταση ωκεανού βορειοανατολικά της Χαβάης.

Όταν ο πύραυλος εκτοξεύτηκε, εντοπίστηκε από ένα δίκτυο αισθητήρων. Τα δεδομένα απεστάλησαν στο αντιτορπιλικό κατευθυνόμενων πυραύλων USS John Finn, το οποίο εκτόξευσε πύραυλο αναχαίτισης SM-3 Block IIA. Όταν ο ICBM απελευθέρωσε την «πυρηνική κεφαλή», ο SM-3 απελευθέρωσε ένα EKV (Exoatmospheric Kill Vehicle), σχεδιασμένο να χτυπήσει την εισερχόμενη κεφαλή. Κάμερες υπερύθρων κατέγραψαν μια ορατή έκρηξη, καθώς το EKV εξουδετέρωνε την «πυρηνική κεφαλή».

Τα περισσότερα είδη βαλλιστικών πυραύλων είναι στην ουσία διαστημικοί πύραυλοι με μικρά φορτία, σχεδιασμένοι να ανεβάζουν πυρηνικές κεφαλές σε χαμηλή τροχιά. Όταν είναι στο διάστημα, η κεφαλή ταξιδεύει με ταχύτητα αρκετών χιλιάδων χιλιομέτρων ανά ώρα, πετώντας προς τον στόχο (το αποκαλούμενο midcourse phase). Μετά μπαίνει σε πορεία καθόδου προς τον στόχο της. Κατά το όλο διάστημα αυτό, αισθητήρες υπερύθρων στο διάστημα εντοπίζουν το ίχνος της εκτόξευσης του πυραύλου και δίνεται συναγερμός σε επίγεια ραντάρ μακράς εμβέλειας, που ψάχνουν στους ουρανούς για την απειλή.

Καθώς η κεφαλή συνεχίζει την πορεία της προς τον στόχο της, τα ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας ιχνηλατούν τον στόχο, υπολογίζουν την τροχιά του και ενημερώνουν τις δυνάμεις που βρίσκονται στην πορεία του και έχουν τη δυνατότητα να αναχαιτίσουν την κεφαλή. Εκτοξεύεται πύραυλος αναχαίτισης που εισέρχεται στην πορεία της κεφαλής.

Ο SM-3 Block IIA αποτελεί παράγωγο του πυραύλους Standard, τροποποιημένο για να πετά υψηλότερα και ταχύτερα προς αναχαίτιση κεφαλών κατά τη midcourse phase. Ο SM-3 χωρά στα ίδια σιλό κάθετης εκτόξευσης Mk.41 που μπορούν να φέρουν πυραύλους cruise Τomahawk, ανθυποβρυχιακές ρουκέτες ASROC και πυραύλους SM-2 και SM-6 – οπότε υπάρχει η δυνατότητα μεταφοράς πολλών ανά πλοίο, εάν απαιτείται. Αντίστοιχα το ραντάρ SPY-1 είχε σχεδιαστεί για αντιμετώπιση μαζικών αεροπορικών επιθέσεων. Η εμβέλεια και ισχύς του επιτρέπουν εντοπισμό στόχων στα όρια του διαστήματος.

Η δοκιμή αυτή, με τίτλο FTM-44 (Flight Test Aegis Weapon System-44) ήταν η έκτη του Block IIA. O πύραυλος αυτός είχε σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση μεσαίας εμβέλειας βαλλιστικών πυραύλων, για την προστασία στόχων σε Ευρώπη, Νότια Κορέα και Ιαπωνία από περιφερειακές βαλλιστικές απειλές. Η δοκιμή αυτή ήταν να γίνει νωρίτερα μέσα στο έτος, μα καθυστέρησε λόγω της πανδημίας.

Σύμφωνα με το CNN, δυνατότητες τέτοιου είδους θα μπορούσαν να ενισχύσουν σημαντικά το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας απέναντι σε πυραυλικές απειλές από χώρες όπως η Βόρεια Κορέα- ωστόσο το Popular Mechanics υπογραμμίζει πως εν δυνάμει αλλάζουν τις ισορροπίες με την Κίνα, η οποία εκτιμάται πως διαθέτει 180-190 επίγειους ICBM και 48 πυραύλους που εκτοξεύονται από τη θάλασσα, με πάνω από 200 πυρηνικές κεφαλές συνολικά. Ο μικρός αυτός σχετικά αριθμός πυρηνικών όπλων οφείλεται στο δόγμα πυρηνικής αποτροπής της, βάσει του οποίου η απώλεια ακόμα και μιας πόλης του αντιπάλου τον αποτρέπει από ένα πυρηνικό πρώτο πλήγμα- οπότε δεν απαιτείται μεγάλος αριθμός πυρηνικών όπλων. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει εάν οι αμερικανικές άμυνες ενισχυθούν, δημιουργώντας αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της παρούσας πυρηνικής στρατηγικής της Κίνας- κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του πυρηνικού της οπλοστασίου.



Πηγή